بعضی‌ها انگار هیچ تصویری از خودشون ندارن
مثل آینه‌ای هستن که هرکی جلوش بایسته، همون رو نشون میدن
یه روز پشت فلان عقیده قایم می‌شن، یه روز پشت بهمان آدم، یه روز پشت فلان شعار
نه از سر باور یا فهم و شعور، فقط برای اینکه به هویتی برای خودشون کسب کنند
بدترین قسمت ماجرا اینه که این آویزون شدن، کم‌کم آدم رو تهی میکنه
وقتی همیشه با باد بچرخی، یه روز می‌بینی حتی نمی‌دونی جهت واقعی کدوم طرفه
هویت قرض گرفتنی نیست
هویت اون چیزیه که وقتی تنها می‌شی، وقتی هیچ‌کس نیست تشویقت کنه یا تأییدت کنه، باهات می‌مونه
